Onlangs is ons ter ore gekomen dat er onvrede en onduidelijkheid heerst bij burgers rondom de situatie van de Noordhoornse weg in Den Hoorn. Alvorens ik het College hierover een aantal vragen wil stellen, wil ik u kort de voorgeschiedenis van deze zaak schetsen.

De Noordhoornseweg is, bij mijn weten, nooit een doorgaande weg geweest. In het verleden was het een onverhard toegangspad naar de aanliggende percelen. De weg was eigendom van de grondeigenaren en liep dood. Na asfaltering bleef het nog steeds een smal weggetje tussen huizen door dat niet geschikt is voor zwaar en of doorgaand verkeer.

In 1988 ontstond er bij de overheid een behoefte aan het gebruik van deze weg. In eerste instantie voor het aanleggen van een gasleiding en later voor het aanleggen van de kunstwerken in de A4 en de N211. De weg is toen in eigendom overgegaan naar de gemeente. Bij deze overdacht is toen (28-04-88) de afspraak gemaakt dat het nooit een doorgaande weg zou worden. Er zou een knip/barrière aangebracht worden tussen de manege en het perceel van P.v.d. Does.

Toen de werkzaamheden ten einde waren hebben de bewoners het college diverse malen moeten herinneren  aan de afspraak. Er werd een verkeersbesluit genomen en werd de weg d.m.v. een neerlaatbare barrière afgesloten. Deze barrière werd aangebracht nabij de bocht met de Lotsweg. Dus niet op de afgesproken plaats. Al gauw kwam men tot de conclusie dat de barrière op die locatie niet werkte. Er is op die plaats geen sociale controle mogelijk en de barrière werd daar diverse malen onklaar gemaakt (vernield). Verder was de barrière meer naar beneden dan omhoog. Kortom, het werkte daar niet.

De bewoners van de Noordhoornseweg hebben vervolgens wederom geklaagd over deze ongewenste situatie en er werd er een nieuw verkeersbesluit genomen. De barrière werd nu geplaatst tussen de percelen nr. 35 en 36. Op deze locatie is wel sociale controle mogelijk en het bleek dat de barrière nu wel werkte.

Een enkele bewoner “achter” de barrière was echter tegen de verplaatsing. Dit om reden dat men nu een paar kilometer om moest rijden om in Den Hoorn te komen. De bewoners hebben echter allemaal een sleutel van de barrière gekregen zodat ze deze zelf open en dicht kunnen doen. De meeste bewoners “achter” de barrière maken er op deze manier gebruik van. Deze enkeling bleef echter tegen dit besluit en begon diverse procedures.

Bij de eerste procedure, voor de Commissie Beroep en Bezwaarschriften van de gemeente Schipluiden, werd de zaak op verkeerde gronden verdedigd. Het argument van de afspraak bij de overdracht, namelijk dat de Noordhoornseweg nooit een doorgaande weg zou worden, werd niet in de argumentatie door de gemeente naar voren gebracht. Het scheelde een haar of de barrière had toen al verwijderd moeten worden.

Uiteindelijk heeft er ook een procedure bij de rechtbank gelopen.

Om in dit dossier wat meer duidelijkheid te krijgen, wil ik u namens de VVD fractie u graag een aantal vragen stellen conform artikel 37 van het reglement van orde, waarbij ik u wil verzoeken deze vragen schriftelijk aan mij te beantwoorden uiterlijk binnen de daarvoor gestelde termijn van 30 dagen.

Vragen:

1.       Deelt u de beschreven voorgeschiedenis? Zo niet op welke gronden niet?

2.       Een bewoner gaf enkele argumenten uit de voorgeschiedenis, voor de rechtszaak, door aan de behandelend ambtenaar. Deze verklaarde echter dat de stukken al de deur uit waren. Daarop vroeg de bewoner op de hoogte gehouden te worden over het verdere verloop van de zaak en de datum waarop e.e.a. zou dienen. Dit werd toegezegd. Deze bewoner heeft echter niets gehoord. Waarom is deze bewoner niet op de hoogte gehouden?

3.       In het dorp vernam deze bewoner dat de gemeente de zaak verloren had en dat de barrière verwijderd zou worden. Is het inderdaad correct dat de gemeente deze zaak heeft verloren en op welke gronden is dit gebeurd?

4.       Gezien de stukken is het een zaak tussen eiser Van der Does en de Gemeenteraad van de gemeente Midden-Delfland. Waarom heeft het College niet aan haar informatieplicht voldaan en de raad in kennis gesteld van het verliezen van de zaak? Sterker nog gezien het feit dat het hier een bevoegdheid van de raad betreft Waarom heeft het college de raad sowieso niet op de hoogte gesteld van deze zaak?

5.       Er van uitgaande dat het College haar belangen en die van de burger tot het einde blijft verdedigen nemen wij aan dat het College beroep heeft aangetekend tegen de uitspraak van 4 augustus 2005. Wanneer heeft dit hoger beroep gediend en wat is de uitslag geweest?

6.       Indien het College geen hoger beroep heeft aangetekend, waarom is dit nagelaten?

7.       Indien het College geen hoger beroep heeft aangetekend, waarom heeft het College niet aan haar informatieplicht voldaan en de raad in kennis gesteld?

8.       Indien het college geen hoger beroep heeft aangetekend, waarom zijn belanghebbenden/bewoners niet direct op de hoogte gesteld dat het College dit dossier niet verder wilde verdedigen?

9.       Op vrijdag 14 oktober jongstleden werd het (nieuwe) verkeersbesluit in de Schakel gepubliceerd. De Schakel verschijnt echter minder frequent in het buurtje waar de betrokkenen wonen. Waarom zijn de betrokken bewoners niet rechtstreeks op de hoogte gebracht van het verkeersbesluit over een zaak waar ze jaren mee bezig geweest zijn en waar ze zo nauw bij betrokken zijn?

10.   Doordat de bewoners niet rechtstreeks zijn geïnformeerd van dit, al op 27 september 2005 door het College genomen besluit, waren zij ook niet op de hoogte van de beroepsmogelijkheden. In het verkeersbesluit staat dat belanghebbenden een schorsing kunnen bereiken door een voorlopige voorziening aan te vragen bij de rechtbank. Op maandag 18 oktober jongstleden werd in alle vroegte de barrière verwijderd. Waarom werd deze barrière zo haastig verwijderd zonder dat belanghebbenden de kans hebben gekregen een voorlopige voorziening aan te vragen? Anders gesteld: waarom is er niet de voor de voorlopige procedure gestelde termijn van zes weken gewacht met het definitief uitvieren van de maatregel?

11.   De bewoners hebben deze weg overgedragen aan de gemeente met de afspraak dat het nooit een doorgaande weg zou worden. Hoe denkt het college deze belofte nu waar te gaan maken?

De VVD fractie ziet u antwoorden met belangstelling tegemoet.

Met vriendelijke, liberale groet.

Namens de VVD fractie,

Gert Jan van Dooremaal

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvdmiddendelfland.nl

In het kader van de Artikel 37, schriftelijke vragen, van het reglement van orde van de gemeenteraad van Midden Delfland, wil de VVD fractie graag de volgende vragen stellen:

1. Hoe is het mogelijk, dat het bestuur op vele van haar pogingen om in contact te treden met ambtenaren en/wethouders, zo vaak gewoon niet terug is gebeld of de informatie heeft gekregen waarvoor zij gevraagd hebben (zie bijgevoegd chronologisch overzicht Stichting Scouting Schipluiden, data eind juli 2003, 8 augustus 2003, begin september 2003, 30 oktober 2004, 29 maart 2005, 17 april 2005, 11 mei 2005)?
2. Hoe is het mogelijk dat het bestuur telkens foutief is geïnformeerd door medewerkers en wethouders van de gemeente over de te volgen procedure (wel of geen financieringsinformatie, lichte vergunning, reguliere vergunning, definitieve aanvraag, tijdelijke aanvraag)?
3. Hoe komt het dat tot vijf keer toe (juni 2003, oktober 2003, december 2004, 8 maart 2005, 4 mei 2005) de scouting de stukken en tekeningen voor de bouwvergunning op het gemeentehuis heeft moeten achterlaten omdat zij niet aanwezig, onbekend of zoek waren geraakt?
4. Hoe kan het dat het bestuur van de scouting nu, twee jaar nadat zij begonnen zijn met zich te informeren over een bouwvergunning, nog steeds geen duidelijkheid heeft of een officiële schriftelijke reactie heeft gekregen op haar wens om tot uitbreiding van het scoutinggebouw te komen en dat men zelfs geen formele afwijzing van de in een eerder stadium afgewezen vergunningaanvraag (januari 2005) heeft mogen ontvangen?
5. In hoeverre bent u het met ons eens, dat het uitermate klantonvriendelijk is, om de scouting nu wel al een factuur te sturen voor € 368,50 i.v.m. het in behandeling nemen van een vergunning aanvraag, terwijl de gemeente zelf zo in gebreke is gebleven op het gebied van advies, informatie en communicatie?
6. Het resultaat van dit alles is dat de Stichting Scouting Schipluiden tot op de dag van vandaag nog niet weet wat en of er wel een vergunning aan zit te komen. Wanneer en hoe gaat het College nu in overleg met de scouting Schipluiden om deze zaak naar behoren op te lossen ?
7. De aanvraag tot vergunning is een zaak van ruimtelijke ordening. Waarom zijn er dan 2 wethouders bij betrokken, terwijl de wethouder Ruimtelijke Ordening van voor én na de herindeling nog steeds dezelfde is?
8. Waarom grijpt een wethouder niet in als de organisatie niet naar behoren reageert en functioneert.?
9. In hoeverre voelt het college zich verantwoordelijk voor het mislopen van € 9000,= subsidie die waren toegezegd aan de Stichting Scouting en die inmiddels door het niet-tijdige optreden van het college zijn komen vervallen?
10. Kan het College nu aangeven of er een vergunning komt en wanneer? Of bij afwijzing, waarom?
11. Hoe gaat het College van dit voorval leren en intern de zaken zo regelen dat dit soort uitwassen van tijdsduur en behandeling van aanvragen in de toekomst niet meer zullen voorkomen?

Als fractie van de VVD willen wij d.m.v. deze schriftelijke vragen onderstrepen dat wat ons betreft deze hele gang van zaken heeft duidelijk gemaakt dat de fatsoensnorm in de omgang van de gemeente Midden Delfland met onze burgers ver te zoeken is. De communicatie tussen de verschillende afdelingen, maar ook de aansturende rol van de wethouders, laat veel te wensen over.

Graag willen wij op korte termijn, maar in ieder geval binnen de daarvoor gestelde termijn van 30 dagen, van het College onze vragen schriftelijk beantwoord krijgen.

Namens de VVD fractie,

Fred Plooij & Karin Straus

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvdmiddendelfland.nl

Vertoeven aan de Noordvliet

Schipluiden 28-9-04

Geacht college.
Naar aanleiding van de kwestie Immerzeel, het aanmeren aan de kade van de Noordvliet en het gebruik van een (kampeer) perceel aansluitend aan de kade hebben wij als fractie van de VVD de behoefte de volgende vragen aan u voor te leggen.

1. Is zonder medeweten van eigenaar Van der Lely een (tijdelijk) hek geplaatst door de gemeente ter afsluiting van het fietspad? Zo ja wat is uw verklaring voor deze omissie?
2. Is de verhuur van het perceeltje aan het eind van de Kwakelweg “rustpunt pontje” door eigenaar Van der Lely bij het recreatieschap opgezegd? Zo ja, heeft het college daar verzet tegen aangetekend en heeft dat tot resultaat geleidt.
3. Is het recreatieschap verzocht om aan het einde van de Kwakelweg een gedeelte van het geasfalteerde fietspad in haar oude oorspronkelijke staat terug te brengen? Zo ja heeft het college daar verzet tegen aangetekend?
4. Waar ligt de grens van het natuurgebied De Vlietlanden: is dat op het grondgebied Van der Lely of ligt die grens in het midden van de vliet?
5. Welke beperkingen heeft de gemeente op grond van een uitspraak door de Raad van State uit 1981 in het optreden tegen de kampeerterreintjes en de aanleg plaatsen voor boten ter plekke?
6. Waarom wordt Van der Lely gewezen op de strijdigheid van de verhuur van één tuintje en niet op de rest?
7. Is de strook grond waarop de tuintjes / kampeerplaatsen zijn gevestigd een voormalig baggerdepot geweest? En zijn of waren er dienaangaande beperkingen?
8. Wat is de toegestane ligtijd van een boot, in de zomer en in het winter seizoen? Door wie wordt hier controle op uitgeoefend en hoe frequent?
9. Is de boot van Immerzeel vertrokken vanwege de bestuursdwang of heeft de eigenaar voordat dwang / sanctie werd uitgeoefend geconcludeerd vrijwillig te vertrekken?
10. Vindt het college dat zij consequent heeft gehandeld in het geval Immerzeel? Of heeft het college zich laten leiden door de waan van de tijd: omdat enkele raadsleden er een belangrijke kwestie van hebben gemaakt, hetgeen resulteerde in een prestige strijd tussen college en de commissie Bestuur?
11. Hoe consequent vindt het college haar optreden in het geval Immerzeel ten aanzien van de andere gedoogde tuintjes / kampeerplaatsen en de aanleg mogelijkheden aan de kade van andere boten?
12. Is het college voornemens de gedoogsituaties ter plekke op korte termijn aan te pakken. Zo nee waarom niet. Of kan de raad een voorstel tot tegemoet zien legalisering?
13. Waarom heeft het voormalig bestuur van de oude gemeente Maasland bij herziening van het bestemmingsplan de gewraakte toestand niet gelegaliseerd of weg bestemd?
14. Hoeveel maal en wanneer is na 1980 het betreffende bestemmingsplan herzien?
15. Heeft het voormalig gemeente bestuur van Maasland moedwillig gedoogd of was zij aan handen en voeten gebonden? Zo ja aan welke?
16. Kan het college uitleggen waarom de caravanstalling aan de Veenakkerweg wordt gedoogd en een boot niet? Of wacht u af zoals u aangeeft in uw college verslag van 15-6-04, dan pas handhavend te gaan optreden indien derde daartoe verzoeken? Vindt u dat een goed beleid?
17. Indien naar aanleiding van de genoemde vragen onderhandeld wordt met het recreatieschap, Van der Lely en eventueel andere bevoegde in deze, verzoeken wij u alle (interne) memo’s en correspondentie gekopieerd aan de fractie van de VVD toe te zenden. Voor de goede orde wij hebben geen behoefte aan een samenvatting uit betreffende memo’s en stukken.

Wij zien uw beantwoording met belangstelling tegemoet.

Hoogachtend namens de VVD fractie,

N. van Velzen

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvdmiddendelfland.nl